Three billboards is een krachtige zwarte komedie over haat, vergiffenis, liefde én: een vrouw.

 

 

Wat als je zoektocht naar gerechtigheid nergens toe leid? Kun je (als vrouw?) het heft in eigen hand nemen in een wereld die gerechtigheid niet lijkt te willen? Hoe lang blijft het woord fuckface grappig?

 

 

In de nieuwste film van Martin McDonagh zien we een moeder, ten einde raad, op zoek naar gerechtigheid voor de dood van haar dochter. Om de lokale politie op scherp te zetten huurt ze drie billboards buiten de stad. Academy-Award-winnares Frances McDormand zet haar personage alles behalve wanhopig neer, in tegendeel; Mildred Hayes is een intimiderende en onstuitbare vrouw die nog eerder naast haar dochter in het graf gaat liggen dan dat ze “nee” als antwoord accepteert. Een tweede oscar voor McDormand zou er zomaar in kunnen zitten. Ze is, net als in Fargo (1996), geweldig met McDonaghs droogkomedie maar kan tussen de kieren van haar personage door overtuigende emotie laten zien.

 

 

Mildred begraaft haar emoties onder een dikke laag geweld en haat, net als veel andere personages. De pijn sijpelt op sommige spontane momenten even naar boven. Dan is de wereld van McDonagh ineens echt en dichtbij. Je realiseert je dat, net als in de echte wereld, iedereen gelaagd en complex is. Dat is voor een filmmaker heel moeilijk voor elkaar te krijgen in een komedie waar de ‘grappen’ alleen werken in context. Die context zorgt voor een groot contrast tussen grappige en intense momenten, iets wat we Martin McDonagh eerder heel goed hebben zien doen in In Bruges. Dat zorgt voor schokkende en hilarische taferelen.

 

 

Een verhaal over een vrouw die haar eigen gelijk voor elkaar zal moeten boksen in een wereld van seksisme, racisme, en (seksueel) geweld. Dat grenst aan de grote moderne discussies en heeft dan al voor de nodige #ophef gezorgt, omdat McDonagh geen zwart-witbeeld voorschoteld. Niemand is de held, niemand is de antiheld, niemand is de slechterik. Iedereen is op een grijs gebied. De hoofdpersoon, vechtend voor gerechtigheid, maar ook de racistische agent. “Ik heb óók wat tegen witte mensen.”

 

 

“Deze film gaat niet over goed of slecht, of links of rechts. Het gaat over het zoeken van het stukje menselijkheid dat iedereen bij zich heeft.”, zegt Martin McDonagh tegen the Guardian.

 

 

Three billboards outside Ebbing, Missouri draait nu in de bioscoop, won vier Golden Globes en is groot kanshebben bij de Oscars.

 

Leave a Reply